Steak Barbaar is het merk van Bas. Een in Haarlem geboren Indo
(1977), sociaal, doerak, gek op blote kakkies. Een gevoelig mens, zeggen mensen
soms. Mensen kunnen amper iets vertellen zonder dat Bas daarop losgaat. Een
frustratiemoment op de snelweg?  ‘Krijg
de voorsortering.’ Is er een kleine Indo geboren? ‘Tiny Tempeh’.

Bas heeft het hart op de tong en een huis waar de deur
altijd openstaat. Dit tot frustratie van zijn vrouw (“Komt er iemand langs?
Zucht. Dan moet ik weer alles schoonmaken”). Even helpen? Natuurlijk. Nasi van
Bassie? Komt eraan. Een een spontane actie of een plan dat op het laatste
moment toch weer anders loopt? Bas is dol op de dingen die ontstaan als je ze
niet van tevoren hebt uitgedacht.

Geef Bas een idee, een probleem of iets wat hij nog niet kan
en hij gaat ermee aan de slag. Uitzoeken, proberen, uit elkaar halen, opnieuw
beginnen en uiteindelijk zelf ontdekken hoe het werkt. Hij is autodidact in
veel dingen. Zo leerde hij zichzelf kitesurfen. Die nieuwsgierigheid zit ook in
zijn humor. Bas groeide op met de dijenkletsers van zijn Indische ooms. Adoe!
Van die grappen waarvan hij de clou al van mijlenver zag aankomen, maar toch om
moest lachen.

Overdag werkt Bas als inspecteur Bouw. Een vak
waarin bouw, regelgeving en controle centraal staan. In zijn vrije tijd bouwt
hij iets heel anders. Dan puzzelt hij met woorden. Een zin, een flauwe
ingeving, een hersenspinsel dat eigenlijk nergens op slaat. Tot het ineens wél
klopt.

Misschien lijkt dat meer op zijn werk dan je in eerste
instantie zou denken. Ook een goede grap heeft een ontwerp. Timing, een
onverwachte draai en een stevige fundering. Een idee begint klein. Een vrije
associatie. Een woord dat ineens anders klinkt. Een zin die in zijn hoofd
blijft hangen. Een grap die eigenlijk nergens over gaat, maar die hij toch niet
meer loslaat.

En dan móét hij het delen.

Want een grap die alleen in je hoofd blijft zitten, is maar zonde
volgens Bas.