Ik speelde met de uitdrukking get lost. De Engelse versie van: hoepel op.

Ineens zag ik de combinatie met lost and found erin. De plek waar alles terechtkomt wat verloren is geraakt. Sleutels, telefoons, tassen en soms mensen

Hoe langer ik ernaar keek, hoe meer ik besefte dat er eigenlijk iets in zat wat heel goed bij mijn eigen leven paste.

Verkeerde afslagen genomen, dingen gedaan waarvan ik achteraf dacht: waarom eigenlijk? Soms gedacht dat ik wist waar ik naartoe ging, om er vervolgens achter te komen dat ik geen idee had.

Ik zag verdwalen vooral als iets negatiefs. Als falen. Alsof iedereen een routebeschrijving bij zijn geboorte had gekregen en ik de mijne ergens was kwijtgeraakt.

Maar inmiddels kijk ik daar anders naar.

Misschien moet je soms juist verdwalen om erachter te komen waar je wél naartoe wilt. Misschien leer je jezelf niet kennen door altijd netjes het juiste pad te volgen, maar juist door een paar keer compleet verkeerd te lopen.

Misschien gaat het erom dat je jezelf weer vindt.

Daarom betekent Get Lost and Found voor mij inmiddels veel meer dan alleen een woordgrap op een T-shirt.

Het is een kleine herinnering aan mezelf:

Get lost.
And get found.